مي‌فروخت.

مردم دورش جمع شده‌ بودند،‌ هياهو مي‌كردند و هول مي‌زدند و بيشتر

 مي‌خواستند.

توي بساطش همه چيز بود: غرور، حرص،‌دروغ و خيانت،‌ جاه‌طلبيو ...

هر كس چيزي مي‌خريد و در ازايش چيزي مي‌داد. بعضي‌ها تكه‌اي از قلبشان را مي‌دادند و بعضي‌ پاره‌اي از روحشان را. بعضي‌ها ايمانشان را مي‌دادند

و بعضي آزادگيشان را.شيطان مي‌خنديد و دهانش بوي گند جهنم مي‌داد. حالم را به هم مي‌زد. دلم مي‌خواست  همه نفرتم را توي صورتش تف كنم.

 انگار ذهنم را خواند.

موذيانه خنديد و گفت: من كاري با كسي ندارم،‌فقط گوشه‌اي بساطم را پهن كرده‌ام و آرام نجوا مي‌كنم. نه قيل و قال مي‌كنم و نه كسي را مجبور

  مي‌كنم چيزي از من بخرد.

مي‌بيني! آدم‌ها خودشان دور من جمع شده‌اند. جوابش را ندادم. آن وقت سرش را نزديك‌تر آورد و گفت‌: البته تو با اينها فرق  مي‌كني.تو زيركي و مومن. زيركي و ايمان، آدم را نجات مي‌دهد.

 اينها ساده‌اند و  گرسنه. به جاي هر چيزي فريب مي‌خورند. از شيطان بدم مي‌آمد. حرف‌هايش اما شيرين بود. گذاشتم كه حرف بزند و او هي گفت

  و گفت و گفت.ساعت‌ها كنار بساطش نشستم تا اين كه چشمم به جعبه‌اي عبادت افتاد  كه لا به لاي چيز‌هاي ديگر بود. دور از چشم شيطان آن را برداشتم و توي جيبم گذاشتم. با خودم گفتم: بگذار يك بار هم شده كسي، چيزي از شيطان بدزدد. بگذار يك  بار هم او فريب بخورد.

 به خانه آمدم و در كوچك جعبه عبادت را باز كردم. توي آن اما جز غرور چيزي نبود.

 جعبه عبادت از دستم افتاد و غرور توي اتاق ريخت. فريب خورده بودم، فريب. دستم

  را روي قلبم گذاشتم،‌نبود! فهميدم كه آن را كنار بساط شيطان جا گذاشته‌ام.

 تمام راه را دويدم. تمام راه لعنتش كردم. تمام راه خدا خدا كردم. مي‌خواستم يقه  نامردش را بگيرم. عبادت دروغي‌اش را توي سرش بكوبم و قلبم را پس بگيرم. بهميدان رسيدم، شيطان اما نبود.آن وقت نشستم و هاي هاي گريه كردم. اشك‌هايم كه تمام شد،‌بلند شدم. بلند شدم تا

  بي‌دلي‌ام را با خود ببرم كه صدايي شنيدم، صداي قلبم را.

و همان‌جا بي‌اختيار به سجده افتادم و زمين را بوسيدم. به شكرانه قلبي كه پیدا شده بود

بزرگترين گناه: سکوت... بزرگترين شجاعت: بگويي دوستت دارم... بزرگترين سرمايه: دوست... بزرگترين اسرار: صداقت... بزرگترين افتخار: عاشق شدن... بزرگترن هنر عاشق ماندن.

                                     دریای فضائلی مطهر دارد

همتای علی نخواهد امد والله.

                                   صد بار اگر کعبه ترک بردارد

تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ... تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ... تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ... تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست .. . تنهايي را دوست دارم زيرا.... در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد

درحالي که وقتي کسي راکه دوست داريد مي بينيداحساس سروروشادماني به شما دست مي دهد

وقتي به کسي که عاشقش هستيدنگاه مي کيندخجالت مي کشيد

ولي وقتي فردي که دوستش داري را مي بينيد به اولبخند ميزنيد

وقتي درکنارمعشوق خودهستيد نمي توانيد هرانچه را درذهن داريد برزبان اوريداما درمورد

کسي که دوستش داريد اينطورنيست

درمواجه شدن با کسي که عاشقش هستيد دست وپاي خودراگم مي کنيد درصورتي که درمقابل

کسي که دوستش داريد مي توانيد ابراز وجود کنيد

وقتي معشوقه شما گريه مي کند شما هم گريه مي کنيد

 ولي وقتي کسي که دوستش داريد گريه ميکند به او قوت قلب مي دهيد

احساس عاشق بودن و درک ان درنگاه است ولي دردوست داشتن کلامي است

این منم مزاحمی که آشناست.

این شماره را دلم گرفته است ولی هنوز

پشت خط در انتظار یک صداست

شما که گفته اید پاسخ سلام واجب است

 به ما که  میرسد حساب بنده هایتان جداست ؟

الو دوباره قطع و وصل تلفن شروع شد

خرابی از دل من است یا که عیب سیم هاست ؟

چرا صدایتان نمیرسد کمی بلندتر, صدای من چطور ؟

خوب و واضح و رساست ؟

اگر اجازه می دهی برایت درد دل کنم

شنیده ام که گریه بر تمام دردها شفاست .

من در کلبه فقیرانه خود

                       چیزی را دارم

                   که تو در عرش کبریایی خود نداری

من چون تویی دارم

                          و تو چون خود نداری

1 - خود را دوست داشته باشيد تا هرگز گرفتار خشم‌هاي مخرب نخواهيد شد.

    2 - خود را از شر توقعاتي كه از ديگران داريد نجات دهيد.

    3 - رفتارهاي خشم برانگيز را بررسي كنيد و راهي صحيح براي ابراز احساسات خود بيابيد.

    4 - در هنگام عصبانيت سعي كنيد پيش كسي برويد كه براي او احترام خاصي قايل هستيد و او را دوست داريد.

    5 - لحظات عصبانيت خود را با قيد زمان و مكان و واقعه‌اي كه باعث عصبانيت شما شده يادداشت كنيد.

    6 - از شخصي كه دوستش داريد بخواهيد تا هنگام عصبانيت‌، به شما با گفتار يا اشاره‌هاي توافق شده‌، هشدار دهد.

    7 - پس از بروز خشم اعلام كنيد كه خطا كرده‌ايد.

    8 - ياد بگيريد كه اگر چيزي را دوست نداريد. اما از آن عصباني هم نشويد.

     9 - ياد بگيريد كه هر كس حق دارد چيزي باشد كه خودش انتخاب كرده‌.

    10 - اداي عصبانيت را در آوريد.

    11 - عصبانيت خود را به تعويق اندازيد.

    12 - در لحظه خشم‌، از افكار خود آگاهي پيدا كنيد.

    13 - شوخ طبعي را در خود پرورش دهيد.

     14 - زمان حال خود را با خشم و عصبانيت به هدر ندهيد.

    15 - زندگي را سخت نگيريد.

    16 - خود را ارزشمند بدانيد و اجازه ندهيد ديگران اختيار شما را در دست بگيرند.

     17 - ياد بگيريد تا اعمال و عقايد ديگران شما را پريشان و آشفته نسازد.

     18 - به خاطر داشته باشيد كه ديگران حق دارند با آن چه دلخواه شماست همراه نباشند.

    19 - به ياد داشته باشيد كه ديگران نمي‌توانند هميشه به ميل شما رفتار كنند.

   20 - اگر فكر مي‌كنيد كه با بلندتر كردن صدايتان طرف مقابل ساكت مي‌شود. بياموزيد تا احساس خود را به او نشان دهيد، اما كاري نكنيد كه عصباني شود.

    21 - ياد بگيريد كه در برابر يأس و ناكامي به شكل تازه‌اي از خود واكنش نشان دهيد.

    22 - خشم خود را به نحوي كه آثار مخرب نداشته باشد، ابراز كنيد.

    23 - بياموزيد كه دنيا هرگز آن طور كه شما مي‌خواهيد، نخواهد بود.