سکوت دل

اَللّهُمَّ

كُنْ لِوَلِيِّكَ

الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ

صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ

في هذِهِ السّاعَه وَفي كُلِّ ساعة

وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِداً وَناصِراً وَدَليلاً

وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَكَ

طَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها

طَويلا



              چه انتظار عجيبي !

    تو بين منتظران هم عزيز من چه غريبي!

    عجيبتر كه چه آسان نبودنت شده عادت !

            چه بي خيال نشستيم !

            نه كوششي نه وفائي.

           فقط نشسته و گفتيم:

           خداكند كه بيائي ...



 چه جمعه هاكه يك به يك غروب شد نيامدي/

                                                         چه  بغضها  كه در گلو  رسوب  شد  نيامدي /

     خليل آتشين سخن ، تبر به دوش بت شكن /

                                                         خداي ما دوباره  سنگ و چوب شد  نيامدي /

    براي ما كه خسته ايم ودل شكسته ايم، نه /

                                                          ولي براي عده اي چه  خوب شد ، نيامدي /

     تمام    طول  هفته  را   به    انتظار  جمعه ام /

                                                          دوباره صبح، ظهر، نه / غروب شد ، نيامدي.

اباصالح التماس دعا هر کجا رفتی یاد ما هم باش
نجف رفتی کربلا رفتی کاظمین رفتی یاد ما هم باش

مدینه رفتی به پابوس قبر پیغمبر مادرت زهرا
به دیدارقبر بی شمع مجتبی رفتی یاد ما هم باش

زیارت نامه که میخوانی در کنار آن تربت خاموش
به دنبال قبر مخفی از کوچه ها رفتی یاد ما هم باش

بغل کردی قبر مادر را جای ما هم او را زیارت کن
همان لحظه که به احوالش از نوا رفتی یاد ما هم باش

شب جمعه کربلا رفتی یادما هم کن چون زدی بوسه
کنار قبر ابوالفضل با وفا رفتی یاد ما هم باش

بزن بوسه جای ما روی قبر عباس و اکبر و اصغر
سر قبر قاسم و قبر عمه ها رفتی یاد ما هم باش

به جای ما هم زیارت کن عمه ات را در کنج ویرانه
برای بوسیدن آن دردانه ها رفتی یاد ما هم باش

نماز حاجت که میخوانی از برای فرج یاد ما هم باش
شدی محرم در مراسم حج یا صفارفتی یاد ما هم باش

دعا کردی از برای معراج التماس دعا یاد ما هم باش
به هرجا رفتی برو مهدی هر کجا رفتی یاد ما هم باش

به جای ما هم زیارت کن عمه ات را در کنج ویرانه
به یاد این نوکر درب آستان رفتی یاد ماهم باش